11 Temmuz 2012

Oradan, buradan...

Kendisini solcu olarak niteleyen birtakım dangalakların Akp iktidarına verdiği desteği unutmuş değilim. 'Yetmez ama evet' diyerek, referandumda oy vermelerini de. Televizyon ekranlarında, gazetelerde eski solculuklarının ekmeğini yiyen yavşakların, "Akp gerçekten demokratik" diyerek, övgü yağdırmalarını da.

7 tane gencecik, savunmasız üniversiteli genci infaz edenlerin salıverilmesini sağlayan iktidara, yukarıda ismi geçenler ne kadar teşekkür etse azdır. O kadar 'demokrat' bir iktidar ki, eli kanlı katillerin serbest kalmasını sağlıyor, onlara özgürlük veriyor.

Bayılırız suçluya tapmaya. Herif karısını öldürür, namus cinayeti işledi diye, 'abi' muamelesi görür. Öteki şike yapar, milyonlarca insanı aptal yerine koyar, birilerinin hakkını yer omuzlarda taşınır.

Bu eli kanlı katilleri de, MHP yöneticileri karşılamış. Ehh tabii 'dava arkadaşları' bu götverenler.

Baklava çalan çocukları hapse tık, poğaça çalan adama 12 yıl ver, katliam yapanı sokağa sal. Adaletinizi siksinler sizin.

CİNNET GETİRMEYE AZ KALDI

İstanbul'da yaşayıp da, trafik çilesinden söz etmemek olmaz. İnsanlar 15-20 dakikada alabilecekleri yolu 4-5 saatte gidiyor. Üstüne hava sıcaklığı ve nem de eklenince cinnet getirmemek mümkün değil.

"Bu ülkenin başbakanıyım, her konu beni ilgilendiriyor" diyen başbakan, konu hakkında halen bir yorum yapmış değil. Tüm dertleri 3. köprünün yapılmasını sağlamak. Nasılsa kimse sesini çıkartmıyor, kuzu kuzu yolda gidip geliyor.

Bu mantıkla, nükleer enerjinin gerekliliği için kışın doğalgazın vanası kapatılırsa, kimse şaşırmasın. Çünkü bunlar en adi ve en aşağılık yöntemleri kullanmakta hiçbir beis görmüyorlar.

TOKİ SUÇLU DEĞİLMİŞ!

Samsun'da büyük bir acı yaşandı. Doğayla oyun olmayacağını algılama sorunu yaşayan TOKİ'nin, dere yatağını değiştirdiği ortaya çıktı. Yani ölen 12 kişinin sorumlusu bu kurum ve onun başındaki insanlar.

Ancak Türkiye'de istifa denen zaman zaman şerefli olabilen mekanizma hiç çalışmaz. Az önce ülkenin başındaki şahıs, "Dere yatağına bina inşa etmek gibi TOKİ ile ilgili bir şey söz konusu değil. TOKİ suçlu değil" diyerek, her zaman yaptığı gibi topu taca attı.

Bugüne dek, suçlu, haksız oldukları tek konu dahi olmadı. Çünkü biliyorlar ki, bir kişiyi yedikleri an devamı gelecek, o yüzden de kimseyi kurban etmiyorlar. Bunun en belirgin örneğini YÖK Başkanı'nda yaşadık. O yüzden şaşırmıyorum.

POLİS İŞKENCE YAPAR, ADAM ÖLDÜRÜR AMA TRAVESTİ OLAMAZ

İstanbul Güngören'de görevli bir polisin travesti olduğu haberi çıkar çıkmaz, Emniyet Genel Müdürlüğü, 28 yaşındaki F.B. isimli memuru görevden azledildi.

7 polis sokak ortasında, bir vatandaşı öldüresiye dövünce, üniversite öğrencisi öldürünce, haklarında soruşturma açılır ama travesti olunca jet hızıyla Emniyet'ten atılır.

Ahlak anlayışları bu kararları almalarına yol açıyor. Çünkü kurum olarak ahlaksız ve adiler. İnsan öldürmek, işkence yapmak konusunda sıkıntıları yok. Emniyetin tüm derdi, travesti bir polis memuru. Sen polis memurusun nasıl olur da travesti olursun, efendi gibi (!) toplan, sokağın ortasında önüne geleni döv, sonra da dövdüğün adam hakkında şikâyetçi ol, öyle değil mi!!!

REZALETSİZ SINAV GERÇEKLEŞTİRİLEMEZ

Akp iktidarının döneminde vukuatsız sınav olmamasına alıştık. Neredeyse her sınavda bir rezalet ortaya çıkıyor ama ya kimse suçlu olmuyor ya da kendilerini bağlamıyor bu mesele.

Yüzbinlerce insanın umut bağladığı KPSS'de de benzeri bir rezalete tanık olduk. Bu kez belli ki hazırlıklılarmış, olayı KCK üstüne yıkıverdiler. Nasılsa hazırda suçlular var (!) Bundan sonra bir rezalet ortaya çıkarsa ya KCK ya da Ergenekon'un üstüne atıver, sen aradan sıyrıl. Sınavı düzenleyenlerin hiçbir kusuru yok, onlar her zamanki gibi pir-ü pak. Sütte leke olur, Akp'nin bürokratlarında leke olmaz.

Milyonlarca insanın hakkını yediler ve yemeye devam ediyorlar, bu hiç mi vicdan azabı yaratmak bir insanda? Cidden şaşırıyorum, bunlar nasıl kafalarını yastığa koyup uyuyabiliyorlar diye.

ONE LOVE FESTİVAL

14–15 Temmuz'da santralistanbul'da düzenlenecek olan One Love Festival'in 11.sinin iptali için yoğun bir kampanya yürütülüyor.

Bak 11, diyorum lan, 11. Bugüne kadar 10 kez yapılmış, kimse rahatsız olmamış. 11.sinin yapılmasına kısa süre kala, Eyüplüler diye bir grup "Eyüp Sultan'da bira festivaline HAYIR diyoruz" demeye başlamışlar.

Lan oğlum, bugüne kadar aklınız neredeydi sizin? Birdenbire mi Eyüplü oldunuz? Ayrıca bira festivali nedir?

Bu ülkede başkalarının yaşamlarına karışmak, bazı Sünni Müslümanların asli görevi haline geldi. Kendi hayatlarına saygı gösterilmesi adı altında, başkalarının yaşamlarınıa burnunu sokmaya bayılıyorlar. Daha önce milyon kez yazdım, üstünden tekrar tekrar geçmek istemiyorum ama yetti ulan, yetti. Siktirip gidin yaşamak istediğiniz bir ülkeye, orada koloni halinde ne sik isterseniz yapın.

TAZMİNATLARA ELVEDA

Çalışanın güvencelerinden birine tecavüz edildi. Halktan yana olduğunu ileri süren Akp iktidarı, işvereni kollayarak, kendisine de fon yaratmış olacak. Gelir kaynağı sadece vergi olan bir ülke devletinin, bu tip emekçi düşmanı planları uygulamaya geçirmesi çok da şaşırtıcı değil.

Şaşırtıcı olan, milyonlarca çalışanın bu konu hakkında tek bir protesto yapmaması, sendikaların kuru gürültüden başka kılını kıpırdatmaması. Sanırsın ki, götverenlerin hepsi işveren. Ulan işte senin, benim hakkımı yiyorlar, senin çoluğunun çocuğunun hakkını devlet gaspediyor. Sesini çıkartsana, sokağa çıksana.

Ne gerek var ama! Twitter'dan iki bağırıp, facebook'a da fiyakalı bir mesaj yazdın mı, gönül rahatlığıyla hayatına devam edebilirsin.

Bu kadar aptal bir halkı arasan bulamazsın. Her yaptıklarıyla ağzımıza sıçıyorlar, "Yezmez sikin bizi" diye bağırıyoruz.

'Olsa iyi olurdu'




Mahatma Gandi'nin, "Batı uygarlığı hakkında ne düşünüyorsunuz?" sorusuna verdiği yanıttır, "Olsa iyi olurdu."

Bundan 17 yıl önce, Birleşmiş Milletler koruması altında bulunan Srebrenitsa kentine, Sırplar girer ve 20 bine yakın insanı katleder. Bütün dünya izler ama kimse kılını bile kıpırdatmaz.

Her yıl yüzlerce ceset daha ortaya çıkıyor. Yapılan araştırmalarda, insanların yakılarak, kurşunlanarak öldürüldüğü hatta ve hatta diri diri toprağa gömüldükleri ortaya çıkıyor.

Binlerce kadına tecavüz edildi, onbinlerce çocuk öldürüldü, milyonlarca insan evinden edildi.

Bu dünya Hıristiyanların da, Müslümanların da, Yahudilerin de katliamlarını gördü, görüyor da.

Bu dünya kendisine en 'uygar' diyenlerin, ne denli canavarlaştığını gördü.

İnsanlığı elden bırakmamak lazım, bunun dışında hiçbir şeye inanmıyorum.

Srebrenitsa dünya tarihinin, 'modern batı'nın en büyük katliamlarından biri. Ne unutmak lazım, ne de unutturmamak. Unuttuğunuz her katliam, yerini bir yenisine bırakacaktır çünkü.













6 Temmuz 2012

Ne desen boş



Sefa 20 yaşında, Fenerbahçe taraftarı. Fenerbahçesi'nin Topuk Yaylası'ndaki kampına gitmiş, İstanbul'dan. Aziz Yıldırım'a geçmiş olsun demek için, futbolcularla görüşüp, konuşabilmek için.

Gerçek taraftarlığın, karşılıksız sevginin tarifi gibi Sefa'nın davranışı.

Bunu gördükten sonra, insanların birbirinden nefret etmenin, saçma sapan kavgaların ne denli anlamsız olduğunu anlıyorsun.

Sefa; "Olsun, kaptan Alex, Caner, Orhan Şam ve diğer futbolcularla görüştüm, fotoğraf çektirdim. Bu da benim için yeter" demiş.

Seni tanımak da benim için yeter Sefa.

4 Temmuz 2012

Parası neyse verirsiniz



Samsun'da yaşanan sel felaketi, 6'sı çocuk 8 kişinin ölümüne neden oldu. İnsanlar evlerinde, boğularak can verdi.

Samsun'da TOKİ tarafından yapılan konutlarda ölen bu insanların hesabı da verilmeyecek. En fazla "Ne var canım, tazminatlarını ödedik" diyerek, dini imanı para olan şerefsizlerin, insan hayatının karşılığının maddi olarak karşılanabileceğini düşünerek işin içinden çıkacaklar.

Kadercilik oynayacaklar, belki maden emekçilerinin cinayet gibi ölümlerinde olduğu gibi, "Güzel öldüler, o konuda ben acı çekmediklerini ve fizik olarak da güzel öldüklerini rahat söyleyebilirim." denilecek.

Ama suçlu onlar olmayacak, her türlü bilimsel veriyi hiçe sayıp, konunun ehli kimseyi dinlemeden 'biz yaptık oldu' zihniyetiyle hareket edip, iki dere yatağına konut dikenler, suçlu olmayacak.

Ülkenin başbakanı, İstanbul Belediye Başkanı olduğu zaman ne diyordu, "Derelerin intikamı ağır olur." Şimdi bu sözü hatırlatmaya yüreği olan bir tane gazeteci çıkmayacak, bu soruyu soramayacak.

Kendizi zaten hiç mi hiç anımsamayacak bu cümlenin ağzından çıktığını. Vicdanını bir askıya bırakıp, ülkeyi pazarlamaya başlayalı çok oldu.

Samsun'da 8 kişiye mezar olan TOKİ konutlarını, dönemin TOKİ Başkanı şöyle anlatıyor: "Dünya ile kucaklaşmaya çalışan Türkiye'de 120 belediye ile toplu konut anlaşması imzaladık. Projelerimizi büyük bir başarıyla yürütüyoruz. Türkiye'nin gerekli imar şartlarını taşımayan binalardan artık kurtulmasının zorunlu olduğunu düşünüyoruz. Canik'te halkımız için çağdaş bir yaşam alanı oluşturacağız.

Bu projede sadece konutlar yaklaşık 350 milyon TL'ye mal olacak. Ticaret merkezleri, okullar, camiler, parklar, diğer tesisler ve cezaevinin yeniden inşa edilmesi de dikkate alındığında beldede yaklaşık 500 milyon TL'lik bir yatırım gerçekleşecek."


Bunlar söyleyen adam (adamlığı lafın tamamen gelişi) şu an Çevre ve Şehircilik Bakanı. Altında imzası bulunan karardan zerre rahatsız olmayacak.

Bu ülkede insanlar madenlerde ölüyor, tersanelerde ölüyor, cezaevlerinde ölüyor, sokaklarda ölüyor. Bunların hiçbiri yetmiyor, artık evlerinde ölüyor.

Bilimi hiçe sayıp, uzmanları 'yanlı ve taraflı' olarak niteleyip, onları safdışı bırakarak, istedikleri kararları istedikleri gibi alanlar, bu insanların katilidir.

Tek umudum, can çekişerek, götünüzden kan gele gele gebermeniz. O gün, hayatımın en mutlu günü olacağı kesin.



2 Temmuz 2012

Utanç



Menekşe Kaya: Madımak Oteli'nde yakılarak öldürüldüğünde 15 yaşındaydı. Lise öğrencisiydi.

Koray Kaya: Madımak Oteli'nde yakılarak öldürüldüğünde 12 yaşındaydı. Ortaokula gidiyordu.

Sivas'ta Madımak Oteli'nde yakılarak öldürüldüler. Bulunduklarında birbirlerine sarılmış halde bulundular.

Her yıl 2 Temmuz'da insanlığımdan, bu ülkenin bir ferdi olmaktan utanıyorum.

27 Haziran 2012

Köy ağası Fikret Orman


Futbolu dokunmak istemiyordum yaz boyunca ama kendiliğinden geldi konu. Avrupa Şampiyonası'na dair bile tek kelam etmemişken, TT Arena konusu biraz ayıp kaçacak ama girmeden de olmayacak.

Mevzuyu bilmeyen kalmadı. Beşiktaş Başkanı Fikret Orman, İnönü Stadı'nın 'sözde' tadilatından dolayı, kulübünün maçlarını Türk Telekom Arena'na oynanmasını istiyor. Galatasaray yönetimi ve taraftarı da, kendilerini statta istemiyor.

Konu tabii alengirli, bu kadarla kısıtlı değil. Beşiktaş gibi koca bir kulüp batağın eşiğinde. Kimse alınmasın bu sözden, olay tamamen bundan ibarettir. Futbolcunun yapacağı 400 bin Euro'luk indirimle, taraftarın alacağı tişörtle sadece gün kurtarılmaya çalışılıyor.

Kulübün 581 milyon TL borcu var. Bu borca karşılık tek bir gelir kalemi bile yok. Stat gelirlerinden tut da, naklen yayın gelirleri ve Fulya kira geliri borçlar karşılığında temlik edilmiş durumda. Bu ne demek oluyor, kasaya giren bir para yok, üstelik borçlar da olduğu yerde kalmıyor, katlana katlan artıyor.

Bizim ülkemizde pek sevilir, başkanlar, yöneticiler için daha icraat bile yapmadan "Aaaa çok temiz adam" sözü. Fikret Orman gelir gelmez, benzer yorumlar okudum her taraftar. Gerçi Yıldırım Demirören'den sonra en başkan olsam, sırtlarına alırlardı, öyle bir durum da söz konusu.

Neyse, konuya dönecek olursak, Fikret Orman yönetime gelir gelmez, bir rüzgâr estirildi estirilmesine de, herkes zaten bir bok yapamayacağını biliyordu. Şu tabloya karşılık umut besleyen adam iyi niyetlidir ama aptaldır.

Fikret Orman zaten durumun farkında ama yemeği ocağa koymuş, ateşi sıcak tutmak zorunda. Eline bir oyunca geçiverdi, o da stat konusu oldu.

Önce demeç bazında yoklandı Galatasaray kulübü. Sonra baktı ki, bir numara çıkmayacak, bakana çıkma fikrini buldu. Dün görüştüler, Galatasaray açıkça 'hayır' dedi ve Ünal Aysal gayet kibar bir dille, bu talebin tekrarlanmaması gerektiğini söyledi.

Ama yokkkkk, Fikret Orman daha toplantıdan çıkar çıkmaz bütün yüzsüzlüğüyle "Bu onların fikirleridir, biz daha yapıcı ve olumluyuz" diye bir açıklama yaptı.

Herif aynı feodal ağalar gibi. Gelmiş bir evden gelin istiyor, babası "yok kızımızı vermeyiz" diyor. Bizimkisi, "Olsun canım ciğerim, biz kızı alırız, gerekirse gerdeğe sokup, zorla sikeriz" diye üsteliyor. Görünüşte; centilmen, beyefendi ama herifin içine zonta kaçmış götoğlunun.

Hadise en nihayetinde başbakana gidiyor ve başbakan da "İki takımda o statta oynasın" diye görüş bildiriyor. Artık o noktadan sonra sesini çıkartamaz kimse. Sen hak ettiğin kupayı alabilmek için başbakanı arayıp, icazet alırsan, buna da ses çıkartamazsın demektir. Nasılsa ülkede ondan izinsiz kuş uçmuyor. Evin önündeki serçe bile başbakanın danışmanını arayıp, "Beyefendiye bir sorsanız, ben Yeşilköy taraftarına uçmayı düşünüyorum, uygun görür mü?" durumu var.

Kuvvetle muhtemel, başkanlık süreci boyunca Fikret Orman'ın tek zaferi olacak. Beşiktaşlı taraftarların çoğunluğu, her ne kadar TT Arena'yı istemediğini söylese de, "Bizim başkan tuttuğunu koparttı" diye düşünecek ve Orman'ın başkanlık süresinin uzatılmasını sağlayacak.

Devlet akıllı hamleler yapıyor. Beşiktaş gereğinden fazla küçülmüşken, İstanbul'un en güzel yerlerinden biri olan İnönü Stadı'nı ele geçirecek. Artık oraya AVM mi yapılır, Süzer'e arkadaş dev plazalar mı yapılır bilinmez. Ancak sürecin gittiği yer, İnönü Stadı'nın ele geçirilmesidir.

Beşiktaş'a, İstanbul'un en sikik yerinde bir stat yaptırırlar, bir iki homurdanır, stada girince herkes "Vay babanın amı, en güzel stat bizde" diye susuverir herkes. Böyle olacağını biliyorum, al sana örnek Türk Telekom Arena Stadı. Lan hâlâ boyası yok siktiğimin stadının ama millet "o stadı vermem" diye götünü yırtıyor, hatta yetinmeyip, "direkleri size girsin" şeklinde en boktan biçimde sidik yarıştırıyor.

Genelde konuyu buraya getiriyorum ama ortalarda "Biz büyük kulübüz, Türkiye'nin Atatürk'ten sonra ikinci markasıyız" diye dolanıyorsan, stadın direklerini Beşiktaş'a değil, devlete sunacaksın, Ali Sami Yen arazisini geri isteyeceksin, vermiyorsa da, muadili parayı talip edeceksin.

Galatasaraylılar, boşuna kendini yormasın. Niye gocunuyoruz ki? Akp kongre yaptığı zaman gocunmuyorsun da, Beşiktaş birlikte oynamak istediği zaman niye gocunuyorsun. Lan stadın devrini yaptıramamışsın daha, neyin büyüklüğünden söz ediyorsunuz. Büyük filan değilsin, değiliz. Günümüz Türkiyesi'nde birilerinin müsaade ettiği kadar büyüyebilirsin.

Taraftar olarak sağda solda sidik yarıştıracağına, boşalt tribünleri, gitme maça, ülkenin gündemiyle ilgilen, sokakta daha aktif rol al. Bak bakalım, ülkenin amına koyarken, seni tribünde görmek isteyen cihan padişahı ne yapıyor o zaman?

Bu konudan bağımsız olarak söylüyorum; nazarımda, Türk Telekom Arena Stadı asla ve asla Galatasaray'ın evi olmayacaktır. İlk günden beri bunu söylüyorum ve de ısrar ediyorum. Kim, nasıl kullanmak istiyorsa, öyle kullansın.

Haaa bu kadar yazdıktan sonra da açık açık söyleyeyim. Bence iki kulüp aynı statta oynasın. Yeni Galatasaray yönetimi "tamam" dese, inan tepki vermezdim (Kesin 'hasiktir lan!' diyen çıktı a.q). Hakikaten vermezdim ama.

Başbakanın izniyle kupa kaldırmışsan, başbakan "Her iki takım da o statta oynayacak" dediğinde sesini çıkartmayacaksın. Çıkartacaksan da, o başbakanı koltuğundan indireceksin. Yoksa o zamana kadar susacaksın.

Fikret Orman'la bitsin. Bugün arkasında duranlar, perde aralandığında götünden sikmek isteyecek ama o zaman Beşiktaş kalır mı bilmem. Şahidi olduğu için gayet rahat söyleyebilirim. Bundan 7-8 yıl önce, kongre üyesi olan Beşiktaşlı olan ağabeyime "Göreceksin Türkiye'de ilk satılan kulüp Beşiktaş olacak" dediğimde "Hasiktir lan" diye tepki vermişti. Bugün aynı fikirde olduğunu söylüyor, daha içe sinecek çok şey var, merak etmeyin. İnönü'den başlar, kulüple sona erer. 'Centilmen, kibar, beyefendi başkanı' ben o zaman göreceğim.

Bir ara detaylandırıp yazacağım, Beşiktaş'ın bugünkü durumunda olmasının müsebbiblerinden biridir Fikret Orman, İsmail Ünal ve onların arkasındaki Serdar Bilgili.

Futbolu endüstri olarak sevenlere selam olsun...

25 Haziran 2012

Egosu şişik, beyni sikik. Bilin bakalım nedir bu?


Kendisine 'gazeteciyim' diyen her adamın egosu şişiktir biraz. Birileri sana "Hacı sen ne iş yapıyorsun?" dediğinde, hafiften şişine şişine "Gazeteciyim" dersin. Bir noktaya kadar kabul edilebiliyor ve çekilebiliyor ama belli durumlardan sonra çekilmez bir hal alıyor.

Türkiye'de medya dediğin şey, günümüzde içi boş, koca bir yalandan ibaret. Yarın, aç gazetelere bak, üç aşağı, beş yukarı aynı haberleri görürsün. Çünkü gazeteciliği ajansçılığa indirgediler.

Gazete patronları, gazetecilikten çıkma adamlar değil de, benzinci, fabrika sahibi kalantor tiplerden oluşmaya başlayınca, o büyük balon şiştikçe şişti. Kıt kanaat geçinen köşe yazarları, gazeteciler onbinlerce dolar maaş almaya başladılar. Ehh, sana birileri o kadar para verince de, ortalarda 'bağımsızım' diye dolananların boynuna tasmayı geçiriverdiler.

Bu gazeteci abilerin, ablaların (!) alayı, halka yakın olmayı, gazete binasındaki temizlikçi kadına "günaydın" demekten ibaret sanar. Onu dedi ya, tamam artık ertesi gün köşesinde sallar da sallar. Oysa bu ülkenin sokaklarında neler olup bittiği hakkında hiçbir fikri yoktur. Seçimden seçime, seçim gezilerine gider, iki kahvede vatandaşla muhabbet eder, "halkın nabzını tutan adam" sıfatını yapıştırırlar.

Neyi yazmaya çalışırken konu bak nereye geldi. En mal tipi getir bana, birkaç ayda gazeteci yaparım. Nasılsa oturduğun yerden, önündeki ajanslardan haber yapıyorsun. Üç-beş kural öğrettin mi, az biraz da kalem tutabiliyorsa, tamam işte al sana mis gibi gazetecisin.

Patron denen yavşak, her sektörde olduğu gibi kafanda işsizlik sopasını sallar belli belirsiz. Senede bir kez; sağındaki, solundaki, arkandaki insan işsiz kalıverir. O mesaj nettir: "Kendine gel yoksa akıbetin aynı olur."

Böyle uysal insanlar gazete çıkartmaya başlayınca, herifin biri başbakan olur, "höyyyt" diye bağırır, üç-beş kişiyi de içeri tıktırır (bu üç-beşe takılanın ağzına sıçayım, bilmiyorum ben kaç kişi olduğunu) it gibi kuyruğu kıstırıp yerinde kalıverirsin.

Haaa, böyle yaparsın da, yine o şişik egonda bir değişiklik olmaz, hâlâ hava basarsın millete "gazeteciyim" diye, insanlara hafif bir tepeden bakarsın. Arada kaynamasın, o egonun bende olduğunu söyleyen, kronik beyin sikiği yaşayan mallar da olmadı değil.

Suriye'de bir uçak düşürüldü. Uçak düştüğünden beri, medyanın kullandığı dile bir bakın. Utanmasalar, "Yürüyün amına koyayım, Suriye'ye girelim" diye başlık bile atacaklar.

İğrenç ve mide bulandırıcı bir savaş dili kullanılıyor. Savaş çıkacağına inandıkları için mi? Hepsi biliyor savaş filan çıkmayacağını. Ama koy manşete bir savaş uçağı, mürmanşette de iki böbürlenme goygoyu yaptın mı, sokaktaki insanı avlamak için şahane gazete yapmış ol.

Ülkenin topraklarında, 30 yıldır bitirilemeyen bir savaş varken, gencecik evlatlarını hayatlarının baharını bile görmeden tabuta koyarken, onbinlerce anne gözyaşları akıtırken, bu savaş çığlığını basanları karın deliklerinden sikmek lazım ceza olsun diye.

Neden istiyor? Savaş çıkarsa, bunlar da nemalanacak. O üç tane kendinden muktedir, beyin yerine bok taşıyan Atilla Taş, Nihat Doğan, Erol Köse denen tipin dilini, kooooooooooskoca gazeteciler birebir kullanıyor. Gazete koridorlarında, rakı masalarında taşak malzemesi yaptıkları adamlarla aynı dili konuşmaktan çekinmiyorlar, yüksünmüyorlar.

Kan satmaya bayılan bir basınımız var. Bir hafta, hadi bilemedin 10 gün, siyasetin durgun olduğu, gündemin azaldığı dönemde, savaş çığlığı basıp, gazetesinin 10 bin daha fazla satması için mide bulandırıcı dile başvuruyorlar.

Egosu şişik, tavan yapmış, önüne gelene caka satıp "gazeteciyim" diyen adamlar, 3 tane sik kafalı Japon askeriyle aynı tondan basıyor, sonra herifleri aşağılıyor.

Bir aynaya bakın lan, aynaya. Ne bok olduğunuzu göreceksiniz. Memleketin nüfusa oranıyla, sattığın gazete sayısını karşılaştır.

Oturduğunuz yerden savaş çığlığı basmak kolay da, insan olmak çok zor.

14 Haziran 2012

'Bisküvi Dede' kimmiş bir bakalım!


Hemen başta belirteyim, Ülker'in tek bir ürününü bile kullanmam, biri ikram etse yemem.

Ülker'in sahibi Sabri Ülker iki gün önce hayatını kaybetti. Türk basını ortak ağızdan, "Bisküvi Dede" başlığıyla haberi verdiler. Minicik bir atölyeden, koskoca bir dev haline gelmesinin hikâyeleri süsledi sayfaları.

Hayatta inandığım olgulardan biridir; bir insanın kimsenin canını yakmadan, emek sömürmeden, birtakım ilişkiler içinde olmadan milyar dolarlık olamayacağı. Ufacık bir atölyeden, dünya devi haline gelmek, kendi içinde bir başarı hikâyesi olsa da, nelerin yaşandığını bir bakmak lazım.

Yıl 1974, Tek Gıda-İş'ten istifa eden Ülker işçileri, DİSK'e bağlı, Gıda-İş'e üye olurlar. Tek Gıda-İş, istifaların ardından daha önce görmezden geldiği toplu görüşme sürecini gizlice başlatır. Ülker'le yapılan bu toplu görüşmelerde ücret zammı içermeyen toplu sözleşme imzalanır.

Ülker işçilerin DİSK'e üye olmalarının önüne geçmek için önce bireysel olarak işçilere para teklif eder. Daha sonra DİSK'e bağlı Gıda-İş'le protokol imzalar fakak bu protokolün şartlarına uymaz. İşçiler 17 Eylül 1974'te fabrikada üretimi durdurur. Polis fabrikaya gelerek, elektrikli coplarla işçilere saldırır.

Direnişten vazgeçmeyen işçiler için bu kez, dönemin faşist komandoları devreye sokulur. Saldırılar artar, direnişteki işçiler dövülür, bir işçi bıçaklanır, grev çadırları dağıtılır.

Ülker işçi olarak fabrikaya bu faşist militanları işe almaya başlar ve işyerinde tacizler artarak sürer.

DİSK'e bağlı Gıda-İş'in gözetiminde fabrikada yaptırılan aramada, çok sayıda silah, mermi bulunur.

Aradan yıllar geçer, 'Bisküvi Dede'nin minik atölyesi, bir deve döner. Ülker Grubu, Şok Marketler Zinciri'ni satın alır. Emekçilerin insanlık dışı koşullarda olduğunu söylemeye gerek yok sanırım. Günde 12 saat, asgari ücret alan işçiler Tez- Koop İş'te örgütlenir. İşçiler istifaya zorlanır. Ülker grubu kendilerine "Sendikadan istifa edin, size daha iyi ekonomik şartlar sunalım" teklifi sunar.

Ülker Grubu, yine 2004'te Öz Gıda-İş Sendikası'na üye Ülker Fabrikası'nda çalışan 700'ün üzerinde işçiyi işten çıkartır.

Medyanın sunduğu 'Bisküvi Dede' böyle biri. Başka bir şey yazamazlar çünkü, Ülker büyük bir reklamverendir, bu yüzden olabildiğince övmek zorundalar. Kitaplara konu olabilecek (!) başarı hikâyelerini anlatırlar size.

Böyle dev oluyorsun işte. İşçini ezerek, haklarını gaspederek, onları açlık sınırının altında ve gözlerini bile kırpmalarına izin vermeden çalıştırarak.

Yerler öyle dedeyi. Bırakın bu sevimlileştirme çabalarını.

13 Haziran 2012

Yolun açık olsun



Hocam seninle yollarımızın kesişmesi bile çok önemliydi. Düşme potasında bir takımı alıp, ayağa kaldırdın. Ama Galatasaray'da işler böyle yürür. Başarılı adamın kıçına teneke bağlayıp göndermeye kalkarlar.

5 gündür her türden yalanı okuyoruz hakkında. Liste, ktüfür ettiğinden tut da, paragöz olmana kadar uzanıyor.

Eğer bunlara "Böyle yönetimin amına koyayım" dediysen, az demişsin. Bu götverenlere ne söylesen az çünkü. Bunların istediği şey, herkesin kendi kontrolünde olması ve önlerinde el pençe divan durman.

Bakma sen bugün taraftarın arkanda durmana, yarından sonra başlarlar "Önemli olan kişiler değil kurumdur" diye. İki tane imzayla dut yemiş bülbüle döner hepsi.

Yağmurda ıslanmasın diye arabana aldığın taraftar, seni unutmaz hocam.
Skandallarla çalkalanan, düşmemeye oynayan bir takımı, ayağa kaldıran bir adamı kimse unutmaz.

Ne desem boş, bir şey de söyleyemiyorum. Basketbol şubesinden önce Hakan Üstünberk, sonra Oktay Mahmuti ayrıldı. Boş salonları doldurdular, aklına basketbol gelmeyen insanları bu oyunu izlemeye zorladılar ama ödül olarak ayrıldılar.

Her kimi alırsanız alın, umrumda bile değil. Bize Cemal Nalga olayları, küme düşmemeye oynayan bir takım yakışır. Her başarının bedeli vardır bu ülkede, Oktay Mahmuti de bu bedeli ödedi.

Yolun açık olsun hocam. Nereye gidersen git, umarım çok başarılı olursun.

10 Haziran 2012

Eboue'yi kim ister?











Dün akşam bir misafirim geldi. Lafı eveleyip gevelemeyeceğim, lütfen biri sahiplensin Eboue'yi.

Evet evet ismini Eboue koydum. Patilerinin tamamı simsiyah, bütün gece koynumda ve bacağımda yattı.

Hemen belirteyim, ismi Eboue ama kendisi dişi.

İlgilenenler lütfen kurupiyaz@gmail.com'dan ulaşsın bana. Bu güzelliğe bir yuva bulalım.

Not: Eboue halen yuva bekliyor